غصه می سوزد مرا ، باران ببار...

کوچه می خواند تو را ، باران ببار...
ابرها را دانه دانه جمع کن...
بر زمین دامن گشا ، باران ببار...
خاک اینجا تشنه ی دلتنگی است...
آسمان را کن رها ، باران ببار...
باغبان از کوچه باغان رفته است...
ابر را جاری نما ، باران ببار...
موج میخواهد بیابان سکوت...
با خوِد دریا بیا ، باران ببار